სალაღობო

ამბობენ, კაცი ვიზუალური არსებააო. მაგრამ 1989 წლის 9 აპრილი უფრო ხმით აღიბეჭდა ჩემს მეხსიერებაში, ვიდრე იმიჯებით. პირველ ყოვლისა, ეს ხმა უსინათლოთა ანსამბლის მიერ...

არჩევანი თავისუფლების სასარგებლოდ: „რას ვუყუროთ?“

ამაზე კიდევ ერთხელ მას მერე დავფიქრდი, რაც ჭავჭავაძის ცენტრში სტუდენტებთან ერთად რიჩარდ ლაგრავენესის ფილმს – „თავისუფლების მწერლებს“ ვუყურეთ და შემდეგ...

მიეცით ხალხს პური და ... სერიალი

პანდემიისას სერიალებს ჩავუჯექი. მანამდე სერიალებისთვის უბრალოდ, არ მეცალა. დავიწყე „სამეფო კარის თამაშებით“ და პროფესიული ინტერესის გამო, ისევ Netflix-ის „შავ სარკესთან“ მივედი...

მედია და პარტიული მედია: დაკარგული თვითკრიტიკულობის ძიებაში

ცხოვრება მშვენიერია, როცა ჩვენ გვერდით კრიტიკული მედია არსებობს. რა სჯობს, როცა მედია ჩვენთვის ან ჩვენ მაგივრად, პრევენციულად ცნობისმოყვარეობს...

ბოლოს როდის წაიხემსეთ სოციალურ ქსელებში?

Facebook-ზე 2011 წელს დავრეგისტრირდი. მთავარი მოტივაცია იყო ის, რომ მინდოდა იმ ჯგუფის მარაქაში გარევა, სადაც ჩემი მეგობრები და პოტენციური ნაცნობები იკრიბებოდნენ.

The Time is Now! - Intra-Party Democracy in Georgia

I don’t know about you, but I really struggle to listen to these unquestioning, memorized phrases, which are devoid of any real meaning. What will happen? When? And most importantly, how?